روياي نارنجي

همیشه حاشیه ها جذاب ترند...

قبول کنید

بدترین نوع فعالیت ،کارهایی هستند که میدونی باید انجامشون بدی و هر روز به امیدی اونا رو عقب می اندازی

بدترین زمان ها اوقاتی هستند که کارهایی از نوع بالا داری و انجامشون نمیدی.

بدترین نوع امید در این کارها امیدی که می دونی وجود نداره ولی باز دلت می خواد این طور باشه.

بدترین روز روزیه که می فهمی باید کار رو انجام داده باشی ،هیچ امیدی نیست و هیچ زمانی نداری.

بدترین نوع فعالییت : پروژه نصفه کاره با یک استاد جدی!

بدترین زمانها : این روزها!

بدترین نوع امید : برات وقت میگیرم!

بدترین روز: شنبه!!!!!! 

فکر کن زلزله بیاد... زلزله بزرگ ونابود کننده...

همه چیز و همه کس را از دست بدی...

فکر کن...

(نتیجه اخلاقی به عهده دانشجو)

........

کتاب بادبادک باز نوشته خالد حسینی (که البته هنوز تا انتها نخوندمش) و به گفته دیبا بهترین کتاب زندگیش...ارزش خوندن داره

این اواخر همیشه (اکثرا) آخرین سوالی که بعد از رفتن به هر جا به ذهنم میرسه اینه که :

من اینجا چی کار می کنم؟

من یکی دو درس ،شامل ۱۲ واحد(!) نگه داشتم که وقتی می خوام آزمون کارشناسی ارشد بدم از نظر سربازی مشکلی نداشته باشم مثل اینه که بگی :

من برای انجام پروژه بتن(!) با بچه ها (!) اون هم وسط تابستون خودم دوست دارم برم کرمانشاه  نه برای کار دیگه!

                                              اصلا کاری نداره...

                                 فقط کافیه یه نفس عمیق بکشی...

                                              چشماتو ببندی...

                                              بالهاتو باز کنی...

                                                           و

                                                        بپری!

این ۲ هفته به اندازه تمام عمرم خداحافظی کردم!